تبلیغات
یك وبلاگ مذهبی نظامی - مطالب سلاح های سنگین
به روایت لینك ...
نوشته شده در تاریخ جمعه 25 فروردین 1385 ساعت 11:04 قبل از ظهر توسط حیدر

قایق پرنده به هواپیمایی گفته می شود که قابلیت نشست و برخاست روی آب را داشته و علاوه بر آن قادر باشد با استفاده از بدنه خود روی آب شناور بماند. به عبارت دیگر قابلیت نشست و برخاست این پرنده روی آب با استفاده از شکل خاص بدنه آن محقق می شود.
تاریخچه این هواپیماها به نیمه اول قرن بیستم بازمی گردد، در آن دوران به دلیل نبود باندهای پهن و بلند ، آب گزینه مناسبی برای فرود هواپیما به ویژه برای انواع سنگین تر هواپیماها به شمار می رفت و همین امر انگیزه ای برای توسعه هواپیماهای آب نشین بسیاری شد. در جنگ جهانی دوم نیز این دسته از هواپیماها به دلیل نقش موثرشان در لجستیک و پشتیبانی و نیز نجات خلبانانی که هواپیمایشان سقوط کرده بود ، مورد توجه قرار گرفتند.
اما امروزه این هواپیماها به دلیل توانایی شان در انجام ماموریتهایی نظیر مبارزه با حریق و حمل و نقل هوایی در مناطق جزیره ای اهمیت خود را حفظ کرده اند.
البته در دو دهه اخیر تلاش هایی شده تا از یکنواخت بودن سطح آب استفاده شده و با پرواز دادن هواپیماها در نزدیکی سطح آب، کارایی آیرودینامیکی هواپیما برای انجام ماموریت های خاص افزایش داده شود. بدین ترتیب که کارایی آیرودینامیکی هواپیما با پرواز در مجاورت سطح آب و برخورداری از «اثر زمین» افزایش یافته و متعاقبا این امر موجب افزایش مداومت پروازی هواپیما گردد.
قایق های پرنده ای که بدین ترتیب طراحی می شوند می توانند از جمله در ماموریت های گشت زنی دریایی مورد استفاده واقع شوند.

منبع : آویا



طبقه بندی: سلاح های سنگین، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 28 دی 1384 ساعت 01:01 قبل از ظهر توسط حیدر

وقتی در سال 1994 برای اولین بار تصاویر تانک ذوالفقار از تلوزیون ایران پخش شد ، گمانه زنی محافل اطلاعاتی غربی و کارشناسان نظامی در مورد توانایی ها و ویژگی های این تانک آغاز و تا امروز که شاهد تولید نسل سوم تانک ذوالفقار هستیم ادامه دارد. اصولآ تمامی اطلاعاتی که می توان از رسانه های گوناگون به دست آورد ، مبتنی بر حدث و گمان و برداشت های اطلاعاتی است که از تصاویر و یا فیلم های گرفته شده بدست آمده است. طراحی و ساخت این تانک ، خود نمایانگر احساس نیاز واحدهای نظامی ایران به سخت افزارهای جنگی قابل اطمینان و بومی است ؛ اندیشه ای که بر پایه تجارب زمان جنگ شکل گرفته است. بی شک ایران در ساخت این تانک ، از تجارب سایر کشورها نیز استفاده کرده است. با این حال هیچ کس و هیچ کارشناس نظامی ، ارزش های این تانک را منکر نمی شود و جالب است بدانید برخی از سایت های اینترنتی ، تانک ذوالفقار را در رده تانک های مدرن جهان قرار داده اند و این خود نمایانگر ارزش های فنی و نظامی این تانک ایرانی است. ذوالفقار گذشته از شباهت ها و همسانی هایی که با برخی تانک های امریکایی و روسی دارد ، طرحی کاملآ بومی است که بر پایه فناوری موجود در ایران به نتیجه رسیده و این خود مهمترین نقطه قوت ذوالفقار به حساب می آید. بومی بودن یک فناوری ، دارای ارزش های فراوانی از جمله داشتن چشم اندازهای پیشرفت و افزایش توان مهندسی در واحدهای فنی است. مسئله ای که می توان آن را به عینه در روند تکامل تدریجی تانک ذوالفقار دید. از اولین نمونه های آن تا جدیدترین مدل های ارائه شده ، جای پای نوآوری و ابتکار به خوبی دیده می شود. اگر در اولین نمونه ارائه شده می شد نشانه های تانک M60 امریکایی را دید ، اما در نمونه ذوالفقار 3 این همخوانی ها کمتر به چشم می آید. اگر در دو مدل قبلی (ذوالفقار 1 و 2) ، برجک تانک رگه هایی از تانك T72 روسی را در خود داشت ، اما در ذوالفقار 3 مهندسین ایرانی این یکسانی و همخوانی را به کمترین میزان ممکن کاهش داده اند. در اولین نمونه های ذوالفقار ، می شد احتیاط مهندسین و محافظه کاری کارشناسان ایرانی را به خوبی مشاهده کرد. زیرا طراحی آن گرچه زیبا ولی ساده صورت گرفته بود. در مدل های بعدی ، رفته رفته این طراحی شکل بهتری به خود می گیرد و به ویژگی تانک های معاصر جهان نزدیک تر می شود.

تانك ذوالفقار 1

منابع اطلاعاتی غربی بر این باورند که کارشناسان روسی و برخی کشورهای شرق اروپا از جمله لهستان ، ایران را در تکمیل این تانک یاری داده و فناوری مورد نیاز چنین کاری را فراهم ساخته اند. با توجه به آنکه کشورمان ، تانک T72S را تحت امتیاز روسیه در ایران تولید کرده است (T72S مدل بهینه شده و یا ارتقاء یافته تانک T72 محسوب می شود) کارشناسان امور نظامی اعتقاد دارند که ذوالفقار ، وامدار تسلیحات این تانک از جمله سامانه کنترل آتش و توپ 125mm آن است. گرچه ایران این موضوع را رد و اعلام نموده در آخرین نمونه ذوالفقار ، این تانک از جنبه های فنی کاملآ بهینه شده و  دارای سامانه کنترل آتش پیشرفته رایانه ای و مسافت سنج لیزری مدرن است و فناوری ساخت آن کاملآ بومی شده است. با وجود تحریم های امریکا ، احتمالآ ایران برخی از فناوری های نظامی مورد نیاز خود را از کشورهای شرق اروپا و همچنین کشورهای امریکای جنوبی (ازجمله برزیل) بدست آورده است. اولین گمانه زنی ها در مورد ذوالفقار ، مبتی بر این بود که این تانک حاصل مهندسی معکوس تانک های M60/2 و M48 و T72 می باشد. ارزیابی های بدست آمده از تصاویر ، نمایانگر این است که بدنه ذوالفقار شباهت هایی به تانک M60 که سالها در نیروی زمینی ارتش ایران مورد استفاده قرار می گرفته و پیش از انقلاب خریداری شده است دارد. همچنین با توجه به شکل و ساختار برجک تانک ، گمان می رفت که ذوالفقار از تجهیزات تانک های روسی استفاده می کند. در مجموع این تانک را محصول آمیختگی تانک های امریکایی و روسی می دانند. ایران از کاربران تانک های روسی 55 & T54 وT72  است. در کلاس تانک های امریکایی ، ایران انواع مختلفی از مدل های M را در اختیار داشته و دارد. به ویژه نیروی زمینی ایران از کاربران قدیمی تانکM60  محسوب می شود. تمامی تانک های مدل T روسی از موتور دیزلی استفاده می کنند که اگزوز آن ، بالای بدنه و سمت چپ تانک قرار دارد. احتمالآ ذوالفقار نیز از یک موتور دیزلV  شکل با توانایی تقریبی 1000 اسب بخار استفاده می كند. این میزان قدرت با توجه به وزن تانک که منابع ایرانی آن را چیزی در حدود 40 تن تخمین می زنند ، سرعتی معدل 70km (کیلومتر بر ساعت) را به ذوالفقار می دهد. دریچه ورودی تانک بالای برجک و سمت راست بدنه قرار گرفته است. برجک تانک دارای زاویه های هندسی مناسبی است که به خاطر نوع طراحی آن ، برخی از صاحب نظران نظامی را بر آن داشته تا ادعا کنند که تانک ذوالفقار ، تقلیدی ساده از تانک M1  امریكایی است!

تانك ذوالفقار 1

همانند سایر تانک ها و بنا بر عرف موجود ، راننده تانک ذوالفقار نیز در سمت چپ بدنه قرار می گیرد. راننده تانک می تواند با باز کردن دریچه دید بالای سر خود ، به سمت راست به هدایت چشمی تانک بپردازد و یا اینکه از پریسکوپ استفاده نماید. تانک ذوالفقار مجهز به سامانه دید در شب و سامانه تهویه هوا برای خارج کردن گاز ناشی از شلیک توپ است. با توجه به اینکه منابع اطلاعاتی گزارش داده اند که صنایع نظامی ایران ، کار مقاوم سازی تانک های نیروی زمینی ارتش را در برابر حمله های میکروبی و شیمیائی آغاز کرده كه احتمالآ این تغییرات و بهسازی ها ، شامل حال مدل های جدید ذوالفقار نیز شده است. توپ 125mm ذوالفقار همانند تانک T72 ، به صورت خودکار مسلح می شود. همچنین تانک ذولفقار ، مجهز به مسافت یاب لیزی است و برجک آن نیز دارای سامانه برقی می باشد. در تصاویر منتشر شده از ذوالفقار 1 ، می توان سامانه هشدار دهنده و پدافند لیزری ساخت مؤسسه آموزشی و تحقیقاتی صنایع دفاع ایران را نیز دید. این سامانه می تواند کاربران خود را با تابش پرتوهای لیزر هدایت کننده ، از جنگ افزارهای هدایت شونده ضدتانک آگاه کند. این سامانه می تواند سمت تابش پرتوهای لیزری را با دقت زاویه ای تا 15 درجه تعیین کرده و همچنین توانایی تشخیص پرتوهای مستقیم و یا غیرمستقیم مسافت یاب های لیزری را از نشانه گذارهای لیزری دارد. این سامانه قدرت واکنش پرسنل تانک را در برابر تهدیدها افزایش داده و حتی امکان فعال شدن خودکار و به موقع واحدهای پدافندی را در سمت زاویه تهدید فراهم می سازد. پدافند مورد استفاده این سامانه به صورت انتخابی ، می تواند ترکیبی از پرتاب کننده های نارنجک دودزا باشد. این کار باعث شکستن قفل لیزری پرتابگرهای دشمن می شود. گروه طراحی عنوان کرده اند که پوشش این سامانه هشدار دهنده 360 درجه در افق و 60 درجه در بلندا است و می تواند بر روی تجهیزات دیگری نیز نصب شود.

تانك ذوالفقار 2

عمده تغییراتی که بر روی مدل های ذوالفقار اعمال شده ، بیشتر در قسمت برجک تانک بوده است. آنچه که از تصاویر ذوالفقار 3 به دست می آید آن است که بدنه ذوالفقار 3 ، با اسکلت بندی پیشینیان خود تفاوت دارد. بدنه تانک ذوالفقار 1 ، شباهت زیادی به تانک M60 امریکایی داشت و زنجیر چرخ های آن نیز احتمالا مشابه همان تانک بود. اما در ذوالفقار 3 ، بدنه تانک دچار تغییرات زیادی شده است. (به ویژه در بخش روبرویی تانک) این تغییرات شامل افزایش قطر زره بدنه عقبی و همچنین تغییراتی در زره برجک تانک می شود. زره بخش جلویی تانک نیز برخلاف شباهت های قبلیش به زره M60 ، این بار بخش بالایی آن با زاویه دید راننده تانک برابر شده و صاف به نظر می آید. احتمالآ این تغییرات به چند دلیل صورت گرفته است. اولین احتمال آن تزریق فناوری های جدید به چرخه صنایع تانک سازی ایران است و دومین عامل آن می تواند افزایش تهدیدها از جانب تسلیحات جدید ضدتانک باشد. به این معنی که ذوالفقار ، برای مقاومت بهتر در برابر این نوع تسلیحات (که روز به روز هوشمندتر می شوند) به زره بهتر و زخیم تری (با آلیاژهای بهتر) نیاز دارد. مدل های مختلف تانک ذوالفقار ، نمایانگر نوع سمت گیری های نظامی ایران در همکاری های نظامی با دیگر کشورهاست. تانک های ذوالفقار 1 و 2 ، با استفاده از فناوری روسیه و بلوک شرق ساخته شدند. اما ذوالفقار 3 ، حاصل همکاری نظامی ایران با کشورهای خارج این حوزه است. برخی از منابع اطلاعاتی ، از همکاری نظامی ایران و برزیل خبر داده بودند و این احتمال که ایران فناوری های تازه ای را از برزیل دریافت کرده باشد زیاد است. باید دانست که برزیل خود دارای فناوری ساخت تانک است و تاکنون صنایع نظامی آن کشور ، چند تانک را برای ارتش برزیل طراحی کرده و به مرحله ساخت رسانده است. به همین خاطر ذوالفقار 3 ، شباهت هایی با تانک برزیلی اوسریو دارد.

تانك ذوالفقار 3

ایران بجز تانک ذوالفقار ، تانک سفیر 74 را نیز تولید می کند. (سفیر 74 ، همان تانک T72S روسی است) صنایع دفاعی ایران همچنین زره پوش های تندر 1 و 2 و همچنین نفربری به نام براق را نیز به تولید رسانده است. این صنایع همچنین بر روی موشک های ضدزره نیز کار می کند و تاکنون انواع مختلفی از موشک های هدایت شونده و غیرهدایت شونده را برای ارتش ایران تولید کرده است. (موشک ضدتانک طوفان و رعد 1 و 2) به نظر می رسد صنایع دفاعی ایران پس از هجوم امریکا به عراق و افغانستان ، روند کار خود را شتاب بخشیده و به احتمال زیاد خط تولید تانک ذوالفقار نیز تقویت شده است. تانک ذوالفقار ، تانکی مدرن و قابل اعتماد است و ارتش ایران می تواند به ساخت یک تانک ایرانی با استفاده از فناوری داخلی افتخار کند. اگر شمار کشورهایی را که توانایی تولید تانک را دارند در نظر بگیریم ، آنوقت اهمیت ساخت تانک ذوالفقار را بهتر درک می کنیم. با آرزوی موفقیت هرچه بیشتر برای صنایع دفاعی و درود بر یکایک سربازان ایران زمین.
منبع : یازیلاریم



طبقه بندی: سلاح های سنگین، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 11 دی 1384 ساعت 02:01 قبل از ظهر توسط حیدر

هیچ سپری در مقابلش توان مقاومت ندارد. در هر وسیله ای براحتی نفوذ می كند ، حتی پناهگاه های زیرزمینی نیز از آن مصون نیستند. هیچ راهی برای فرار از آن نیست. تشعشعات و موج های دائمی آن می تواند به هر جایی كه فكر می كنید برود. مرگ را تنها در یك لحظه تحمیل می كند. سلاحی اعجاب انگیز است. تمامی سیستم عصبی را مختل می كند. علاوه بر سلول های زنده بدن ، هرنوع جرم ، باكتری و یا میكرب در داخل بدن را از بین می برد. جسدی كه با این اسلحه مرگبار كشته شده است ، 30 الی 45 روز (به دلیل عدم وجود هرگونه باكتری) مانند مومیایی می ماند و متلاشی نمی شود. چندین نمونه از این اجساد را در افغانستان یافتند و در ابتدا همه فكر می كردند كه این نوع مرگ ، فقط با استفاده از بمب های شیمیایی بسیار قوی یا گازهای سمی مهلك به وجود می آید. درصورتی كه این مرگ ، تنها در اثر مواجهه با اسلحه وحشتناك پرتوی ذرات پرانرژی بود ؛ سلاحی كه براحتی حمل می شود. البته در مورد ساخت و تهیه این سلاح ، ابهامات بسیاری وجود دارد. ولی ما از تاریخچه یك كشف علمی و بزرگ تا اختراع یك وسیله مرگبار را برای شما می گوییم.

برای مشاهده متن کامل  ، روی ادامه مطلب کلیک کنید.


ادامه مطلب ...
طبقه بندی: سلاح های سنگین، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 7 دی 1384 ساعت 05:12 قبل از ظهر توسط حیدر

در 27 آگوست سال 2005 ، نیروی هوایی امریكا پرده از سلاح جدیدی برداشت. بمب كم قطر (Small Diameter Bomb) سلاحی بود كه محققین شركت بوئینگ در پاسخ به نیازهای آینده نیروی هوایی امریكا ، دست به تولید آن زدند. هدف از ساخت این سلاح كه به اختصار آنرا SDB می نامند ، كاهش اندازه بمب است تا هواپیما قادر باشد تعداد بیشتری از این بمب ها را حمل نماید. علاوه بر این مزیت ، این بمب ها دقت عمل بیشتری داشته و به عنوان نسل جدیدی از سلاح های تاكتیكی مورد توجه قرار گرفته اند. تولید SDB در حال حاضر شروع شده و پیش بینی می شود كه تا اوایل سال 2006 ، نگارش های مناسب این سلاح برای هواپیمای F-15E در سطح انبوه تولید گردد.

نمای ظاهری یك SDB

SDBها جزو سلاح های هدایت شونده قرار می گیرند و برای انهدام كنترل شده اهداف زمینی بخصوص خودروها و ماشین آلات زرهی ، بسیار موثر ظاهر شده اند. در 25 اگوست سال 2005 ، دو فروند هواپیمای F-15E كه هركدام دو SDB را حمل می كردند ، به چهار هدف زمینی كه سه مورد آنها خودروهای نظامی بودند حمله ور شدند و هر چهار هدف را با موفقیت منهدم نمودند. مارك مك گراو (Mark MacGraw) رئیس مركز توسعه تسلیحات شركت بوئینگ ، این پروژه را بسیار موفقیت آمیز ارزیابی نمود و آن را سرآغاز تولید نسل جدیدی از بمب های تاكتیكی دانست.

هواپیمای F-15E در حال حمل 4 عدد SDB

در یكی از آزمایش های غیررسمی SDB ، توانایی انهدام كنترل شده این سلاح به نمایش گذاشته شد. در این آزمایش ، هدفی در زیر یك پل مورد اصابت قرار گرفت بدون آنكه صدمه قابل توجهی به پل وارد گردد كه این انقلابی در تسلیحات است. برای انهدام ادوات دشمن ، دیگر نیازی به تخربی گسترده ساختمان ها ، پل ها و تآسیسات نیست.

كاتیوشا بعد از اصابت یك SDB

در حال حاضر ، مشخصات دقیق این بمب ها در دسترس نیست.



طبقه بندی: سلاح های سنگین، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 28 آبان 1384 ساعت 11:11 قبل از ظهر توسط حیدر

تانك رزمی T-90 كه پیشرفته ترین تانك در زرادخانه ارتش روسیه می باشد ، در سال 1993 میلادی به صورت محدود وارد خط تولید گردید. این تانك ، برپایه نمونه آزمایش T-88 طراحی و مورد آزمایش قرار گرفت. لازم به ذكر است كه این تانك ، توسط كمیته طراحی كارتسف - وندیكف و در كارخانجات واگنكا در نیزنی تاگیل طراحی و ساخته شده است. مدل ابتدایی این تانك ، به طور كامل دارای یك طراحی تازه بود. در حقیقت مدل تولید شده تانك ، از تانك T-72BM نشآت گرفته و مشخصه ها و قابلیت های تانك های سری T-80 نیز به آن اضافه شده است كه مهمترین این مشخصه ها ، سیستم انتخاب هدف لیزری و نسل جدید زره می باشد كه در بدنه و برجك آن ، مورد استفاده قرار گرفته شده است.
تاكنون دو مدل صادراتی این تانك به نام های T-90S و T-90E ، توسط منابع غربی مورد شناسایی قرار گرفته است. تانك ، دارای یك مدل فرماندهی بنام T-90K می باشد كه سیستم بیسیم و تجهیزات ناوبری آن ، با دیگر نمونه ها متفاوت می باشد. قرار بوده است كه درصورت تآمین اعتبارات مالی ، نمونه های اولیه این تانك تا اواخر سال 1997 میلادی با تانك های پیشرفته تر T-90S جایگزین شود. در اواخر سال 1996 میلادی ، نزدیك به 107 دستگاه تانك پیشرفته T-90S در منطقه نظامی خاور دور وارد خدمت شدند. همانند پدرانشان یعنی تانك های T-72 كه در زمان خودشان كارآمدترین تانك های ارتش شوروی بودند ، تانك های T-90 نیز پیشرفته ترین تانك های درحین خدمت ارتش روسیه هستند.

یك نمونه تانك T-90 كه در نمایشگاه دفاعی امارات

از نظر تركیب سلاح های متعارف ، تانك T-90 نسبت به تانك T-72 تغییرات عمده ای در سیستم شلیك توپ اصلی و دیگر سیستم ها داشته است كه این تغییرات ، به منظور بالا بردن توان عملیاتی تانك صورت گرفته است. تانك T-90 ، به عنوان یك راه حل موقتی برای جبران نیاز روسیه به یك تانك جدید برای نبردهای امروزی از طرف ارتش روسیه پیشنهاد شد و تولید آن به طور محدود و تا زمانیكه تانك های جدیدتر به عرصه تولید وارد شوند ، ادامه خواهد داشت. تانك جدیدی كه قرار بود وارد خط تولید شود و به علت كمبود اعتبارات مالی ساخت آن به تعویق افتاده است ، گونه ای بسیار پیشرفته می باشد كه هنوز از قابلیت ها و توانایی های آن ، اطلاعاتی در دست نیست. به علت هزینه پایین تانك های T-90 ، این تانك ها بعنوان جانشین موقت وارد خط تولید شدند و با سرعتی بسیار پایین ، همچنان در خط تولید باقی خواهند ماند تا خط تولید را ، تا امكان پذیر شدن ساخت تانك های جدیدتر باز نگه دارند. تاكنون چند صد دستگاه تانك T-90 ، تولید شده است كه در مورد تانك های درحین خدمت ، اخبار ضد و نقیضی وجود دارد. ولی منابع اطلاعاتی غربی ، تعداد این تانك ها را بین 100 تا 300 دستگاه تخمین می زنند و بر این باورند كه بخش عمده این تانك ها ، در منطقه عملیاتی خاور دور مستقر هستند.

تانك T-90 هراه با خدمه

تانك T-90 همانند سری تانك های T-72 و T-80 ، توپ 125 میلیمتری سری 2A46 را حفظ كرده است. این توپ ، قابلیت شلیك گلوله های ضدزره APFSDS ، گلوله های HEAT ، گلوله های انفجاری شدید تركشی HE FRAG و گلوله های انفجاری نارنجكی با فیوز زماندار را دارا است. موشك های هدایت لیزری ضدتانك AT-11 Sniper نیز می تواند برروی این تانك نصب شود. به كمك این موشك ها كه از فاصله 4000 متری قابل شلیك بوده و توان نفوذ در یك زره 700 میلیمتری را دارند ، تانك T-90 این قابلیت را پیدا می كند كه با دیگر ادوات زرهی و انواع بالگرد ، قبل از آنكه آنها بتوانند درگیر شوند درگیر شود.
سیستم كنترل آتش كامپیوتری ، فاصله یاب لیزری و دستگاه نشانه روی حرارتی ، به تانك این امكان را می دهد كه در حین حركت و در هنگام شب نیز بتواند با دشمن درگیر شود. با این تفاسیر به نظر می رسد كه اولین نسل از این سیستم ها كه توسط روسیه ساخته شده و بر روی این تانك نصب شده است ، با نمونه های غربی امروزی قابل رقابت نیست. این تانك ، مجهز به سیستم نشانه روی كامپیوتری و سیستم شلیك اتوماتیك می باشد تا به روند شلیك ، سرعت و دقت بالاتری دهد. جنگ افزارهای فرعی شامل دو قبضه مسلسل 62/7 میلیمتری PKT موازی با توپ و یك قبضه مسلسل 7/12 میلیمتری نصب شده بر روی برجك برای مقابله با اهداف هوایی و زمینی می باشد.

تانك T-90

خصوصیات تانك T-90 ، همانند تانك های قدیمی تر روس ها می باشد. این تانك دارای یك برجك گرد و شیبدار است كه در وسط بدنه قرار می گیرد. این ویژگی به همراه پدافند عامل و غیرعامل كه تانك از آن بهره می برد باعث گردیده كه تانك T-90 ، به یكی از ایمن ترین تانك های جهان در مقابل حملات هوایی و زمینی تبدیل شود. برجك و بدنه شیبدار این تانك ، با نسل دوم واكنش دهنده های انفجاری (ERA) آجری شكل پوشش داده شده است. این پوشش همانند صدف حلزون ، به طور زاویه دار روی بدنه و برجك نصب می شود تا موشك ها و گلوله های شلیك شده به سمت تانك را منحرف یا منهدم نماید. پوشش این نوع واكنش دهنده ها ، تا روی برجك ادامه می یابد تا تانك را در مقابل جنگ افزارهایی كه از بالا تانك را هدف قرار می دهند حفاظت كند.
تانك مجهز به یك سیستم قفل كننده و انتخاب هدف لیزری با نام TSHU-1-7 SHTORT1 می باشد. این سیستم ، دارای یك فاصله یاب لیزری است كه می تواند فاصله ادوات و حتی موشك ها و گلوله های شلیك شده به تانك را تخمین بزند. تانك همچنین دارای یك محفظه لیزری هشدار دهنده می باشد كه در صورت قفل شدن غلاف لیزری جنگ افزارهای دشمن روی تانك ، به خدمه تانك هشدار داده می دهد. تانك دارای 2 اخلالگر الكترو اپتیكالی است كه بر روی سیستم های كنترل كننده جنگ افزارهای هدایت شونده دشمن پارازیت می اندازد و به صورت موازی ، در دوطف لوله توپ قرار گرفته است. یك موتور 12 سیلندر توربو دیزلی V-84KD با قدرت 1000 اسب بخار ، می تواند به تانك سرعتی معادل 65 كیلومتر در ساعت در جاده و 45 كیلومتر در ساعت در سطوح غیرجاده ای دهد. به طور خلاصه تانك T-90 را می توان آمیزه ای از تكنولوژی ، قدرت و سرعت نامید.
با اینكه دیگر از اتحاد پرقدرت جماهیر شوروی اثری باقی نمانده است و روسیه امروز ، با مشكلات بسیاری در زمینه تآمین اعتبارات مالی برای پروژه های نظامی روبروست ، ولی هنوز تانك های روسی ، توان رویارویی و مقابله با تانك های غربی را دارا هستند. در هر حال دیگر از هیولاهای زرهی گذشته روس ها كه در عصر خود یكه تاز بودند خبری نیست.

سیستم قفل كننده و انتخاب هدف TSHU-1-7 SHTORT1 به همراه سیستم اخلالگر لیزری

مشخصات فنی تانك T-90:
«مشخصات»
طول: 86/6 تا 53/9 متر
عرض: 78/3 متر
ارتفاع: 25/2 متر
وزن: 5/46 تا 50 تن
تعداد خدمه: 3 نفر
حداكثر سرعت جاده ای: 65 كیلومتر در ساعت
حداكثر سرعت غیرجاده ای: 45 كیلومتر در ساعت
برد عملیاتی: 550 تا 650 كیلومتر
عمق شناوری پایاب: در حركت 2/1 متر - لوله هواكش 5 متر
«جنگ افزارها»
توپ اصلی: 125 میلیمتری 2A46M
نواخت گلوله: 6 تا 8 گلوله در دقیقه
ظرفیت مهمات: 43 گلوله
انواع مهمات: HEAT-HEF-APFSDS
مسلسل ها: دو مسلسل 62/7 میلیمتری موازی PKT با 2000 فشنگ و یك مسلسل 7/12 میلیمتری UTJOS NSVT با 3000 فشنگ
دود استتار: 12 خمپاره 82 میلیمتری B902 با نانجك دودزای 3D17 تخلیه كننده دود از اگزوز
بیسیم: مدل معمولی R-163-504 و مدل فرماندهی R-163-504 + R-163-50K



طبقه بندی: سلاح های سنگین، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 14 آبان 1384 ساعت 11:11 قبل از ظهر توسط حیدر

پدافند در ارتفاع پایین ، مسئله ای است كه امروزه بسیار به آن اهمیت داده می شود. جنگنده های پایین پرواز ، هلیكوپترها و موشك های كروزی كه برای مخفی كردن خود از دید رادار ، در ارتفاع پایین پرواز می كنند می توانند بدور از چشم رادار ، وارد حریم هوایی هر كشوری شوند. زنجیره پدافند شامل حلقه های بسیاری می شود كه یكی از این حلقه ها ، پدافند در ارتفاع پایین است. ارتش امریكا برای نیل به این هدف طی 3 دهه گذشته ، از دو سیستم پدافند موشكی در ارتفاع پایین استفاده كرده است كه شامل موشك كتف پرتاب استینگر و سیستم موشكی نیمه سنگین خودكششی MIM-72 ملقب به چاپارل می باشد. MIM-72 چاپارل ، یك سیستم پدافند هوایی متحرك كوتاه برد ساخت امریكاست.

سیستم پدافند كوتاه برد چاپارل

چاپارل شامل 4 موشك AIM9 سایدویندر كه بر روی برجك یك خودروی زرهی شنی دار سوار شده اند می باشد. موشك AIM9 سایدویندر ، درواقع موشك هوا به هوای فرو سرخ كوتاه برد نیروی هوایی و دریایی امریكاست كه از تمامی جنگنده های امریكایی شلیك می شود كه با كمی تغییر ، آن را به عنوان موشك پدافندی به خدمت گرفته اند. این نمونه سایدویندر ، درواقع نمونه تغییر یافته AIM9L می باشد. این موشك ، دارای هدایت فرو سرخ یا همان مادون قرمز است. موشك پس از قفل شدن سیستم هدایتی مادون قرمز كه بر روی دماغه آن نصب است ، به سوی هدف شلیك شده و به تعقیب گرمای خروجی موتور هواپیما یا هلیكوپتر (اگزوز) پرداخته و آن را منهدم می كند. این موشك پس از شلیك ، كاملآ خودمختار بوده و نیاز به هدایت خارجی ندارد.

سیستم پدافند كوتاه برد چاپارل

اگر چه تاكنون از چاپارل به صورت عملیاتی و برضد هیچ هدفی استفاده نشده ، ولی به صورتی گسترده در ارتش امریكا به خدمت گرفته شده است. همتای اروپایی چاپارل ، سیستم موشكی كوتاه برد راپیر ساخت انگلستان می باشد. از این موشك می توان برضد انواع هلیكوپتر و هواپیما كه در ارتفاع پایین حركت می كنند استفاده كرد. 4 موشك سایدویندر روی یك برجك متحرك قرار می گیرند. یك واحد آتش چاپارل ، دارای یك كامیون پشتیبانی با 8 موشك یدكی سایدویندر است. خودروی شلیك كننده موشك ها ، از نوع M730A2 می باشد كه نمونه تغییر یافته نفربر M113 است. رادار چاپارل از نوع مارك XII ساخت هیوز می باشد كه در باند D كار می كند و بر روی برجك موشك نصب شده است. گفته شده برد گشف این رادار ، برابر با 30 تا 40 كیلومتر است. قیمت هر فروند موشك سیستم چاپارل ، 800000 دلار و قیمت هر واحد آتش ، 5/1 میلیون دلار است. تا سال 1990 ، ارتش امریكا 596 واحد آتش و 5353 موشك را به خدمت گرفته است. در سال 1994 ، طی فرمانی تمامی چاپارل ها از خدمت ارتش امریكا خارج و به گارد ملی پیوسته اند.

گروه پشتیبانی درحال حمل موشك

مشخصات فنی موشك:
طول: 2 متر و 91 سانتیمتر
قطر بدنه: 7/12 سانتیمتر
وزن: 84 كیلوگرم
حداكثر برد: 4800 متر
حداكثر ارتفاع: 2500 متر
موتور موشك: یك دستگاه موتور MK-36 مدل 5
سیستم هدایت: مادون قرمز
وزن سرجنگنده: 5/12 كیلوگرم
حداكثر سرعت: 5/2 ماخ



طبقه بندی: سلاح های سنگین، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 17 مهر 1384 ساعت 02:10 قبل از ظهر توسط حیدر

این مسلسل ضدهوایی مانند برادر چهارلول خود ZSU-23.4 ، یكی از بعترین مسلسل های ضدهوایی می باشد. مكانیزم آتش این سلاح كه از مسلسل های بهینه سازی شده 2A14 بهره می گیرد ، بسیار دقیق و بی نقص است. این سلاح در سال 1960 وارد خدمت و توسط نیروهای ارتش شوروی بكار گرفته شد. بیش از 20 كشور دیگر در جهان ، از این سلاح استفاده می كنند. مكانیزم هدفگیری این سلاح از نوع ZAP-23 است كه برای نشانه روی به سوی اهداف هوایی ساخته شده ، ولی برای درگیری با اهداف زمینی ، انواع دیگر دستگاه های نشانه برای آن طراحی شده است.

مسلسل ضدهوایی ZU-23 در حال شلیك

مكانیزم گلندگدن این سلاح ، كاملآ مشابه سلاح های معمولی است و با فشار گاز باروت كار می كند. نوار فشنگ این سلاح ، معمولآ در دو نوع 50 و 100 تیر ساخته شده و درون جعبه های مخصوصی كه در طرفین سلاح قرار دارند جاسازی می شوند.
نواخت تیر این سلاح ، حدود 2000 تیر در دقیقه می باشد (هر مسلسل 1000 تیر در دقیقه). با این سلاح می توان با اهداف هوایی كه تا سقف 2 كیلومتری پرواز می كنند درگیر شد و آنها را با احتمال 0/023 منهدم كرد. سرعت گلوله این سلاح در بدو خروج از لوله ، 970 متر بر ثانیه است كه خاصیت آسیب رسانی گلوله را تا برد 2/5 كیلومتری تضمین می كند.

مسلسل ضدهوایی ZU-23 در حال شلیك

این سلاح به 6 نفر خدمه نیاز دارد كه 2 نفر از آنها ، وظیفه نشستن در پشت سلاح را برعهده دارند. 1 نفر از خدمه ، مآمور تنظیم دستگاه نشانه روی است و دیگری متصدی شلیك مسلسل هاست. 2 نفر از خدمه ، مآمور تعویض جعبه های فشنگ هستند. لوله های این سلاح را می توان در زمانی كمتر لز 15 الی 20 دقیقه تعویض كرد. نوعی از این سلاح را می توان بر روی خودروهای 4X4 یا 6X6 نصب كرد. گونه خودكشش آن نیز موجود است و برای استقرار آن بر روی زمین ، به 30 ثانیه وقت نیاز دارید.



طبقه بندی: سلاح های سنگین، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 16 مهر 1384 ساعت 12:10 بعد از ظهر توسط حیدر

در بعضی مواقع در دنیای تسلیحات ، به جنگ افزارهایی برخورد می كنیم كه حتی تصویر آنها ، رعب آور و وحشت انگیز است و TOS-1 ، یكی از این هیولاهاست. سیستم آتشبار سنگین TOS-1 ، در سال 1998 توسط كشور روسیه ساخته شد. دو قسمت اصلی این آتشبار عبارتند از:
BATTLE MACHINE
TRANSPORT-CHARGING MACHINE
BATTLE MACHINE ، كل سیستم موشك اندازی است كه بر روی یك كشنده زرهی نصب گردیده و شامل سكوی چرخنده با قابلیت نوسانی (OP) ، گرداننده های پر قدرت (FTD) و سیستم كنترل آتش است. OP ، شامل 30 لوله برای پرتاب موشك های غیرهدایت شونده است. این مجموعه ، توسط محورها و اتصالاتی خاص ، طوری به سیستم انتقال قدرت مرتبط می باشند كه امكان ایجاد حركت و ترازهای افقی و عمودی را به آن می دهد و این قابلیت باعث می شود كه بتوان از آتشبار TOS-1 ، در هر شرایط و موقعیت فیزیكی استفاده كرد. زیرا OP در هر سطح و زاویه ای ، موقعیت دلخواه و مناسب را می گیرد. سیستم كنترل آتش شامل سیستم هدفگیر ، محاسب بالستیك و سیستم سنجش اهداف می باشد.

هیولای آتشبار TOS-1

موشك های مورد استفاده در TOS-1 ، از نوع غیرهدایت شونده است و از لحاظ برد عملیاتی ، محدوده ای بین 400 تا 3500 متر را پوشش می دهد و از سوخت جامد استفاده می كنند. TOS-1 ، از موشك های كالیبر 220 استفاده می كند كه این نمایانگر قدرت سهمگین و هولناك این آتشبار است. نكته تعجب برانگیز این است كه شلیك تمام موشك ها ، طی 7.5 ثانیه صورت می گیرد! تصور كنید در منطقه ای كه طی 7.5 ثانیه ، 30 موشك كالیبر 220 میلیمتری فرود آید ، چه جهنمی شكل می گیرد!

هیولای آتشبار TOS-1

TRANSPORT-CHARGING MACHINE ، شامل سیستم كشنده زرهی و سیستم پركردن لانچر یا موشك انداز است. وزن این آتشبار ، 42 تن بوده و از 3 خدمه استفاده می كند. حداكثر سرعت آن 60 كیلومتر در ساعت و شعاع عمل آن 550 كیلومتر می باشد.



طبقه بندی: سلاح های سنگین، 
درباره وبلاگ

بسیجی‌ام

به امید ظهور پنجره‌ام

و بازمانده‌ی نسل هزاره‌ی حنجره‌ام

هنوز عهد و مرامی که داشتم دارم

و جان نیمه تمامی که داشتم دارم

به همرهان که جفا می‌کنند می‌گویم

اگر چه گفته‌ام اکنون بلند می‌گویم

که تا به چشمه‌ی نور حیات روزنه‌ایست

تمام بود و نبودم فدای خامنه‌ایست ...

لوگوی حمایتی



نویسندگان
آخرین مطالب
دانش‌نامه مهدویت
آرشیو ماهانه
آرشیو موضوعی
دوستان هم‌راه
نظرسنجی
چقدر به صحت اخبار منتشر شده در رسانه‌های مخالف جمهوری اسلامی (بی‌بی‌سی و VOA و ...) اعتماد دارید؟












آمار سایت
بازدیدهای امروز: نفر
بازدیدهای دیروز: نفر
كل بازدیدها: نفر
بازدید این ماه: نفر
بازدید ماه قبل: نفر
تعداد نویسندگان: عدد
كل مطالب: عدد
آخرین بروز رسانی: