تبلیغات
یك وبلاگ مذهبی نظامی - مطالب پاراچنار
به روایت لینك ...
نوشته شده در تاریخ جمعه 28 بهمن 1390 ساعت 08:06 بعد از ظهر توسط حیدر
به گزارش واحد اطلاع‌رسانی رزمنده‌گان مقاومت پاراچنار ، ظهر امروز (ساعت ۱۳ روز جمعه ۲۸ بهمن به وقت تهران) در حالی که اهالی پاراچنار از نماز جمعه به منازل و محل کسب و کار خود باز می‌گشتند ، انفجاری مهیب تمام این شهر را لرزاند. این انفجار که در کورمی بازار (یکی از پر اردحام‌ترین بازارهای پاراچنار) و توسط یک عامل انتحاری برروی یک موتور سیکلت انجام شد ، 26 شهید و  45 جان‌باز در پی داشت.
لازم به ذکر است فرد انتحاری ، از وابسته‌گان گروهک مرتد وهابیت و نیروهای طالبان پاکستان بود که شب قبل را در هتل الفاروق پاراچنار (متعلق به سلفیون ایالت کورم ایجنسی) گذرانده و تمهیدات و چه‌گونه‌گی جنایت وی نیز در همان هتل طرح‌ریزی شده بود. از همین رو مردم نماز‌گزار پاراچنار پس از پی بردن به این موضوع ، به هتل مزبور حمله‌ور می‌شوند تا آن‌جا را که لانه‌ی فساد و جاسوسی وهابیون بوده به آتش بکشند که با اقدام شدید ارتش پاکستان مواجه شده و در همین اثناء ، 7 تن از شیعیان معترض به ضرب گلوله‌ی ارتش پاکستان به شهادت رسیده و یک تن دیگر نیز با اقدام عمدی ، در زیر شنی‌های تانک ارتش له شده و شهید می‌گردد. گفتنی است دو خودروی ون نیز که امروز از پیشاور به سمت پاراچنار در حرکت بودند به دلایل نامعلومی هنوز به مقصد خود نرسیده و از سرنوشت سرنشینان این دو خودرو نیز اطلاعی در دست نیست.
گفتنی است این دومین حادثه‌ی دل‌خراش در پاراچنار پس از انعقاد قرارداد به اصطلاح صلح از اول پاییز ۱۳۹۰ می‌باشد که به صورت یک طرفه و از جانب وهابیون و طالبان نقض می‌شود. شایان ذکر است پاراچنار در سه ماه گذشته ، آرام‌ترین روزهای خود را ظرف ۶ سال اخیر داشته است. همچنین اقدامات امروز در پاراچنار، بی‌ارتباط با سفر رییس جمهور کشورمان به آن کشور نیست. لذا انتظار می‌رود جهت تسلای خاطر مظلومان پاراچنار دولت جمهوری اسلامی موضعی قاطع اتخاذ نماید.

تصویری از انفجار امروز در پاراچنار
تصویری از انفجار امروز در پاراچنار

پی‌نوشت:
سلام. حرفی برای گفتن ندارم. یعنی نه که نداشته باشما ، اما دیگه خسته شدم از "حرف زدن" ...

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]


طبقه بندی: تصویر،  شهداء،  ویژه،  پاراچنار، 
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 19 بهمن 1390 ساعت 04:18 بعد از ظهر توسط حیدر
در آستانه سالروز پیروزی انقلاب اسلامی ایران و همچنین ولادت پیامبر نور و رحمت حضرت محمد مصطفی (صلوات‌الله علیه)، آیین رونمایی و نمایش مستند «زخم پیوار» (روایتی از مظلومیت شیعیان پاراچنار) کاری از مستندسازجهادی و حزب‌اللهی «سهیل کریمی»، با حضور اعضاء گروه «مدافعان پاراچنار» و دیگر فرهیختگان و اصحاب رسانه برگزار خواهد شد.
زمان: پنجشنبه 20 بهمن 1390، از ساعت 15:00
مکان: خیابان آیت‌الله طالقانی، بعد از برج بانک ملت (تقاطع خیابان ایرانشهر)، نبش خیابان شهید موسوی، موزه مرکزی شهداء
نشانی از ایستگاه متروی شهید مفتح: بعد از دیوارهای لانه جاسوسی، روبه‌روی اتاق بازرگانی، موزه مرکزی شهداء
منتظر حضور گرم و پرشور همه شما عزیزان هستیم ...

لینک مرتبط:
برای مشاهده تیزر مستند زخم پیوار، اینجا را کلیک نمایید.

پی‌نوشت مهم:
سلام. 17 ربیع‌الاول پارسال (سال 1389) رو یادتونه؟ همون روزی که قرار شد برای آزادی پاراچنار از دست وهابیت و طالبان ، روزه بگیریم؟ امسال هم قراره 17 ربیع‌الاول (مصادف با جمعه 21 بهمن 1390) ، به همون نیت روزه بگیریم. اصلآ 17 ربیع‌الاول ، شده روز جهانی همبستگی با شیعیان پاراچنار. اگه نمی‌تونیم سلاح بدست بگیریم و یا با کمک‌های نقدی و غیرنقدی به یاری این شیعیان مظلوم بریم ، حداقل روز 17 ربیع‌الاول (جمعه 21 بهمن 1390) رو همه با هم با این نیت ، روزه بگیریم: «یک روز روزه‌ نذر می‌کنم برای بازگشت هر چه سریع‌تر آرامش به پاراچنار، با نیت سهیم شدن در جهاد مقدس مظلومان آن دیار علیه کفر جهانی و جهل شیطانی، قربة الی الله ...»

پی‌نوشت:
به دوستانتون هم اطلاع بدید. هم برای حضور در مراسم رونمایی مستند و هم برای روزه گرفتن. خدا خیرتون بده!

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]


طبقه بندی: شهداء،  ویژه،  پاراچنار، 
نوشته شده در تاریخ سه شنبه 10 خرداد 1390 ساعت 11:27 بعد از ظهر توسط حیدر
«به ما چه مربوط است»

لقمه‌ای از دهان‌مان كم شد، خون دل خورده بعد جان دادیم
لقمـه‌ای در دهان تو سـم شد، ز تأسف سری تـكان دادیم
گریه كردی؛ فرات طغیان كرد، چشم حق از دو چشم تو بارید
جـامـه زر خـریـدمان تر شـد، فحـش تحـویل آسـمان دادیـم!
روی كردی به آسمان با اشك، تا امیدت به حضرت ماه است
خیره هستیم بر سفیر امید، ماهواره به هم نشان دادیم!
می بُرند اشقیای كرب‌وبلا، به جنون پا و دست و سرها را
دل امان نامه را چو امضا كرد، از تو بر عالمی امان دادیم
مـی‌كشی از نهـان دل گـاهی، ناله‌ای نه! غریو نه! آهی
مـا نداریـم از بـرای تو وقـت، گـوشمان را به بلبلان دادیم
نكـند قلبـمان خـطـر بكـند، شایـدم جیـب‌مـان ضـرر بـكند
در شعار و نه در عمل، گوییم، دستمان را به شیعیان دادیم
مردن تو به ما چه مربوط است؟ زنده‌ها بی‌اهمیت هستند
هر زمان وقت مرگ تو برسد، در غم و غصه تو جان دادیم!

شعر از دوست خوبم «پیمان طالبی»

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]


طبقه بندی: پاراچنار،  شعر، 
نوشته شده در تاریخ دوشنبه 2 خرداد 1390 ساعت 08:15 بعد از ظهر توسط حیدر
در تهاجم مشترک شب گذشته‌ی ارتش و طالبان پاکستان و طالبان افغانستان به مواضع شیعیان پاراچنار، هشت تن از رزمنده‌گان مقاومت شهید و تعدادی نیز زخمی شدند.
به گزارش واحد خبر رسانی رزمنده‌گان مقاومت پاراچنار، عملیات متحد نظامیان و سازمان جاسوسی ارتش پاکستان موسوم به ISI و هم‌چنین طالبان این کشور و طالبان افغانستان، علیه شیعیان پاراچنار، به هیچ‌کدام از اهداف از پیش تعیین شده نرسید. این عملیات که از ابتدای شب گذشته در منطقه‌ی صده و برای اشغال روستای شیعه‌نشین بلوچ‌خیل آغاز شده بود، پس از شکست طرح دسیسه‌آمیز ارتش برای تصاحب مواضع استراتژیک شیعیان و تحویل آن به طالبان انجام شد که در خلال آن با وجود آن‌که رزمنده‌گان پاراچناری از هرگونه درگیری مسلحانه علیه نیروهای دولتی اعراض می‌کردند، ۸ تن از شیعیان به شهادت رسیده و چندین نفر نیز بر اثر انفجار گلوله‌های توپ و خم‌پاره‌ی ارتش و طالبان به شدت مجروح شدند.
این گزارش می‌افزاید که علی‌رغم شدت آتش دشمن علیه مواضع رزمنده‌گان جبهه‌ی حق، شیعیان، پای‌گاه و روستای مورد نظر را ترک نکرده و این تهاجمات تا صبح امروز ادامه داشت که مهاجمان با دیدن پای‌داری پاراچناری‌ها و از ترس اقدام متقابل از منطقه‌ی مورد نظر عقب کش‌یدند.
شایان ذكر است با توجه به عزم دشمن برای اشغال مناطقی از پاراچنار، نیروهای حزب‌اللهی و ولایی تحریک حسینی و مدرسه‌ی علمیه‌ی آیة‌الله العظمی خامنه‌ای پاراچنار، ضمن چشم‌پوشی از جریانات اخیر بین شیعیان منطقه و اقدامات منافقان برای اختلاف‌افکنی بین آنان، به اتفاق زعیم خود آیت‌الله سیدعابد حسینی در مدرسه‌ی علمیه‌ی جعفری حاضر شده و اتحاد خود را با اعضاء انجمن حسینیه برای مبارزه علیه دشمنان اهل بیت اعلام کردند.
ناگفته نماند، شیخ محمد نواز عرفانی که پیش از این ضمن سازش با طالبان، اعلام نموده بود صلح و امنیت را برای مردم پاراچنار به ارمغان آورده است، حدود یک ماه می‌باشد که از پاراچنار خارج شده و هیچ‌گونه خبری از احتمال بازگشت وی به منطقه وجود ندارد.

پی‌نوشت:
سلام. الحمدلله! خداروشكر. گاهی وقتا یادمون می‌ره كه «فإن حزب‌الله هم الغالبون». یا علی!

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]


طبقه بندی: پاراچنار، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 1 خرداد 1390 ساعت 09:07 بعد از ظهر توسط حیدر
به گزارش واحد خبررسانی رزمنده‌گان مقاومت پاراچنار ، از ساعاتی پیش منطقه شیعه‌نشین «پاراچنار» از زمین و هوا مورد هجوم ارتش پاکستان و طالبان افغانستان و پاکستان قرار گرفت. پس از ماه‌ها اقدام غیرمحسوس ارتش پاکستان در حمایت از طالبان و سلفیون علیه شیعیان پاراچنار ، عصر امروز طالبان و این ارتش در یک عملیات مشترک به مواضع شیعیان در بلوچ‌خیل حمله کردند.
در ادامه‌ی درگیری‌های اخیر در مناطق گوناگون کورم ایجنسی ، ارتش پاکستان پس از نوسانات مختلف در اقدام علیه شیعیان ، این بار دست به اقدام عملی زده و پس از شکست در فریب شیعیان برای واگذاری مناطق آنان به نیروهای دولتی ، عصر امروز در حالی که رسمآ قوای طالبان را هم‌راهی می‌کردند با تمامی ادوات سبک و سنگین از یک جبهه‌ی مشترک و با یک فرماندهی واحد ، به مواضع شیعیان در منطقه‌ی صده و اطراف روستای بلوچ‌خیل حمله‌ور شدند.
از همین رو واحد خبررسانی رزمنده‌گان پاراچنار به عنوان عامل ارتباطی با دنیای خارج از محاصره‌ی این منطقه از کلیه‌ی آزاده‌گان جهان استمداد طلبیده و خواستار آن شده تا همه‌ی کسانی که برای‌شان مقدور بوده ضمن دعا برای ادامه‌ی مقاومت و پیروزی مردم مظلوم پاراچنار در مقابل کفر جهانی ، نسبت به افشاگری علیه دولت پاکستان و هم‌پیمانی آنان با طالبان و دشمنان اهل بیت اقدام عاجل به عمل بیاورند.



برای رزمندگان مدافع پاراچنار دعا كنید!

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]


طبقه بندی: پاراچنار، 
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 29 اردیبهشت 1390 ساعت 09:55 بعد از ظهر توسط حیدر
طالبان پاکستان از صبح روز سه‌شنبه ، حمله‌ی گسترده‌ای را علیه روستاها و مواضع شیعیان پاراچنار آغاز کرد.
به گزارش رزمنده‌گان مقاومت پاراچنار، طالبان و وهابیون پاکستان در منطقه‌ی کوهستانی خیوص ، به مواضع شیعیان یورش برده و از ادوات سنگین نظامی نیز سود بردند. این تهاجم که از صبح روز سه‌شنبه (۲۷ اردی‌بهشت) آغاز شده بود ، با مقاومت جانانه‌ی شیعیان منطقه رو به رو شده و در نبرد سنگینی که بین رزمنده‌گان اسلام و کفار در گرفته بود و پس از ساعت‌ها زد و خورد ، دست آخر شیعیان تمامی روستاها و مناطقی را که سلفیون اشغال کرده بودند، پس گرفته و تمامی منطقه‌ی خیوص را از لوث وجود آنان پاک کردند که در این درگیری ، چهار نفر از رزمنده‌گان پاراچنار مجروح شدند و از هلاک‌شده‌گان طالبان تا کنون خبری مخابره نشده است.
گفتنی است در نبرد خیوص، علی‌رغم شعارهای ماهای گذشته‌ی دولت پاکستان مبنی بر مبارزه با طالبان، نیروهای دولتی هیچ‌گونه دخالتی علیه این گروه به عمل نیاورده و گزارش‌ها از منابع موثق حاکی است که حتی از لحاظ اطلاعاتی و لجستیک به طالبان کمک‌رسانی نیز کرده بودند.
لازم به ذكر است پس از این شكست مفتضحانه ، از صبح روز چهارشنبه و با ملحق شدن طالبان افغانستان به قوای کفار در منطقه خیصوص ، نبرد در این منطقه وارد مرحله‌ی جدیدی شد.
بنا بر این گزارش، دشمنان اهل بیت که در این نبرد شکست سختی را از شیعیان متحمل شده بودند ، با استمداد از طالبان افغانستان و سلفیون دیگر نقاط و کمک‌های اطلاعاتی ارتش پاکستان ، از شب گذشته به شدت حملات خود افزودند که در پی آن یکی از رزمندگان با سابقه‌ی پاراچنار که خود از اهالی خیوَص بود ، پس از برداشتن جراحات سخت ابتدا به بیمارستان منتقل شده و علی‌رغم تلاش پزشکان ، به درجه‌ی رفیع شهادت نائل آمد. هم‌چنین طالبان که در صدد جبران شکست روز سه‌شنبه خود بودند ، مناطق مسکونی خیوَص را با راکد و خم‌پاره گلوله باران کردند که بر اثر آن یک زن و کودک در روستای شلوزان به شدت زخمی شدند.
شایان ذكر است حملات اخیر طالبان به مناطق جنوبی و شمالی پاراچنار در بحبوحه‌ی جنایات آل‌سعود و آل‌خلیفه در بحرین ، از یک طرح حساب شده و بلند مدت خبر می‌دهد که نیاز به عکس‌العمل جامعه‌ی جهانی و کشورهای اسلامی دارد.

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]


طبقه بندی: پاراچنار، 
نوشته شده در تاریخ شنبه 6 فروردین 1390 ساعت 03:48 بعد از ظهر توسط حیدر
به گزارش خبرگزاری اهل بیت (ع) - ابنا - گروهک  تروریستی طالبان صبح امروز بار دیگر دست به جنایتی تازه زدند و با حمله به کاروان مینی‏بوس‏های شیعیان، هشت نفر از آنان را به شهادت رسانده و 20 نفر دیگر را ربودند. این حمله در نزدیکی شهر "بگن" در 60 کیلومتری جنوب شرق پاراچنار و در حوزه استحفاظی "منطقه کروم ایجنسی" صورت گرفت.
تروریست‏‌ها در این عملیات ، نخست به سه مینی‏بوس تیراندازی کردند که بر اثر آن هشت نفر از جمله یك زن و یک کودک شهید و 5 نفر زخمی شدند. این در حالی است که کاروان مسافران شیعه ظاهراً با اسکورت نیروهای دولتی از پاراچنار عازم "پیشاور" بود. دو نفر از قربانیان این حادثه کودک و سه نفر دیگر زن هستند و دو دستگاه مینی بوس نیز در آتش سوخت. حال تعدادی از زخمی‏ها نیز وخیم است که احتمال می‏رود به تعداد شهدا افزوده شود.
در پی این حادثه ، مقامات دولتی بدون اشاره به عدم تحرک نیروهای دولتی در حین حمله تروریست‏ها ادعا کردند که عملیات گسترده ای را برای یافتن مجرمین و آزادسازی مسافران ربوده شده آغاز کرده اند. شایان ذکر است که از زمان انعقاد پیمان صلح بین طرفین در گیر در ماه صفر اخیر ، این سومین مورد نقض این معاهده از سوی تروریستهای طالبان به سرکردگی تروریست بدنام افغانی «جلال الدین حقانی» است. این شخص و گروهش تحت حمایت دولت پاکستان نیز می باشد.

پی‌نوشت:
سلام. عشق یک سینه و هفتاد و دو سر می‌خواهد ، بچه‌بازیست مگر عشق؟! جگر می خواهد ...

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]


طبقه بندی: پاراچنار، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 24 بهمن 1389 ساعت 03:44 بعد از ظهر توسط حیدر

پرده‌ی اول: حاجت روا

در گذشته‌ی نه‌چندان دور و در اردی‌بهشت سال ۱۳۶۱، در آن ایام که رزمنده‌گان اسلام در کشاکش عملیات چندین مرحله‌ای الی بیت‌المقدس بودند، به مردم پاراچنار خبر رسیده بود که رزمنده‌گان ایرانی، درگیر یک عملیات نفس‌گیر برای آزادسازی خرم‌شهر شده‌اند.
آن روزها شهید سیدعارف حسین الحسینی که هنوز به عنوان زعیم شیعیان پاکستان انتخاب نشده بود، در حوزه‌ی جعفریه‌ی پاراچنار، به امر تدریس مشغول بود و از آن‌جایی که ایشان سال‌ها افتخار شاگردی امام خمینی رحمةالله در نجف اشرف را داشته و ارادت‌ش به ایشان و انقلاب اسلامی و مردم انقلابی ایران افزون‌تر از گذشته شده بود، به طلاب و علمای حوزه‌ی جعفریه اعلام نمود که یک روزی را تعیین کنند و به دیگر طلاب نیز اعلام نمایند تا در آن روز مشخص به نیت پیروزی رزمنده‌گان ایرانی و آزادی خرم‌شهر عزیز از دست متجاوزان عراقی، یک روز روزه نذر کنند.
از قضا، روز موعود، سوم خرداد همان سال تعیین می‌گردد. موضوع نذر و روزه و نیت آن دهان به دهان چرخید و از دیوارهای بلند حوزه‌ی جعفریه هم گذشت و به گوش مردم کوچه و بازار پاراچنار و دهات اطراف رسید. ول‌وله‌ای بر پا شد. مردم پاراچنار که از شیعیان خوش‌نام دوازده‌امامی‌ند و در سال‌های ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی، ارادت‌شان را نسبت به انقلاب و رستاخیز بی‌نظیر مردم ایران با همایش‌ها و راه‌پیمایی‌ها و آگاهی‌های گونه‌گون نشان داده بودند و با شروع جنگ به هر دری می‌زدند تا بتوانند وارد ایران شده و نظر مساعد مسؤولان نظامی را کسب کرده تا سلاح به‌دست گرفته و علیه دشمن بعثی به مبارزه برخیزند، بدین طریق راهی پیدا کرده بودن تا در این جهاد مقدس سهمی داشته باشند ولو در حد وسع‌شان.
سوم خرداد ۱۳۶۱ از راه رسید و مردم مؤمن پاراچنار و روستا‌های اطراف و علما و طلاب، نیت‌شان را پیش از اذان صبح بر زبان راندند: «یک روز روزه‌ نذر می‌کنم برای آزادی هر چه سریع‌تر خونین‌شهر، با نیت سهیم شدن در جهاد مقدس رزمنده‌گان ایرانی علیه کفر جهانی و متجاوزان عراقی، قربة الی الله…
خرداد ماه بود و هوای کوهستانی پاراچنار رو به گرما رفته و عموم مردم یا در مزارع خود، یا در مراکز دام‌پروری‌شان و یا در بازار شهر، با زبان تشنه و عرق‌ریزان، به کار مشغول بودند و لحظه‌ای یاد برادران رزمنده‌ی خویش را در جبهه‌های ایران، از ذهن خارج نمی‌کردند. صدای اذان ظهر همه را به سمت مساجد و حسینیه‌ها کشاند. جماعت، نماز خوانده نخوانده با صداهای تکبیر بلندگوها در جای جای شهر مواجه شدند. همه از هم می‌پرسیدند چه خبر شده؟!
خبر خیلی سریع در همه جا پیچید. آنان که خبر را شنیده بودند دیگر سر از پا نمی‌شناخت‌ند. کم کم حسینیه‌ی اصلی شهر، از آنانی که فرصت آمدن به مساجد و خواندن نماز را نداشت‌ند هم پر شد.
خبر خیلی روشن بود و واضح: خرم‌شهر آزاد شد.
همه هم‌دیگر را می‌بوسیدند. خیلی‌ها از اشتیاق به پهنای صورت اشک می‌ریخت‌ند. آن‌هایی هم که دلی زلال‌تر از دیگران داشت‌ند، در گوشه‌ی دنجی از حسینیه نماز شکر می‌خواندند و در سجودشان، ذکر شکرلله، حمدلله… رساتر از دیگر اذکارشان به گوش می‌رسید.
علمای شهر همه را به سکوت و آرامش دعوت کرده و بعد از آنان خواست‌ند به خانه‌های خود رفته و با توجه به این‌که آن روز را روزه بوده‌اند و با مشقت فراوانی نیز کار‌های روزمره‌ی خود را انجام داده‌اند، در موعد اذان مغرب افطار کنند و فردا پیش از اذان ظهر به هم‌راه اهالی آبادی‌های اطراف شهر به حسینیه‌ی مرکزی بیای‌ند و در جشن بزرگی که به مناسبت آزادی خرم‌شهر برقرار می‌گردد، شرکت کنند.
فردا پیش از ظهر و قبل از آن‌که جشن و شادمانی آزادی خرم‌شهر رسما شروع شود، خبری ناگوار همه را در بهت فرو برده و شادی را به عزا و سوگ‌واری مبدل کرد.
این بار هم خبر خیلی روشن بود و واضح: سلفی‌های تندرو و ناصبیان از خدا بی‌خبر، با چراغ سبز دیکتاتور کودتاگر پاکستان، ژنرال ضیاءالحق (که علنا خود را با صدام هم‌پیمان می‌دانست) در روستاهای جنوب پاراچنار اقدام به نسل‌کشی شیعیان نموده و انتقام خود و صدامیان را از دوست‌داران مردم ایران و سربلندی این سرزمین، گرفتند. در چند روستا، حتا یک شیعه هم زنده نمانده بود.
و بدین‌طریق، شادی مردم به غم و اندوه مبدل شد…

پرده‌ی دوم: تلاش برای وحدت

۱۷ ربیع‌الاول سال ۱۳۸۶ است و جشن میلاد پیام‌بر معظم و امام صادق علیه‌السلام و آخرین روز هفته‌ی وحدت است و اردی‌بهشت و قشنگ‌ترین فصل پارچنار. خیلی از اهالی شهر و روستاها در حسینیه‌ی مرکزی شهر برای برپایی مراسم کمع شده‌اند. یکی از علمای اهل تسنن نیز میهمان و سخن‌ران ویژه‌ی مراسم است که از کراچی به پاراچنار دعوت شده. برگزار کننده‌گان مراسم می‌خواهند این روز را هم به خیر و سلامت و بدون هیچ مشکلی بگذرانند. اما اندوهی دردناک، سینه‌شان را می‌فشارد. همه می‌خواهند پیش میهمانان و برادران اهل سنت، چیزی درز پیدا نکند.
مراسم تازه شروع شده که برخی از جوانان غیرتی حاضر در جلسه برخی بزرگان و علما را مورد خطاب قرار می‌دهند که امروز روز پایان ضرب‌الاجل است و دولت باید به آنان پاسخ دهد. آخر پنج روز قبل و در روز ۱۲ ربیع که با روایات برادران اهل سنت، روز میلاد حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم اعلام شده، برخی از افراطیون و پی‌روان فرقه‌ی استعمار ساخته‌ی وهابیت، راه‌پیمایی‌ای را علیه امام حسین علیه‌السلام و در تأیید یزید علیه‌اللعنه به راه انداختند و در آن برای تحریک شیعیان و اختلاف افکنی در ایامی که مزین به عنوان وحدت شده، شعار دادند: حسینیت مرده با، یزیدیت زنده باد…! در همان روز، علما و مردم باغیرت پاراچنار که نمی‌خواست‌ند با افراط‌گری جمعی گم‌راه، آب به آسیاب دشمن ریخته و همان‌طور که اذناب استعمار و استکبار می‌خواست‌ند به اختلاف و تفرقه دامن بزنند، به مسؤولان دولتی شهر پنج  روز مهلت دادند تا مسببین این جریان مشکوک، دست‌گیر  و مجازات شوند.
حالا آن ضرب‌الاجل به پایان رسیده و دولت هم هیچ اقدام و پاسخی نداشته و جوانانی که غیرت‌شان قبول نمی‌کند به باورهای‌شان توهین شود، از علمای شیعه جواب می‌خواه‌ند. علما نیز، به دلیل حضور برخی از برادران اهل سنت در جمع و به عنوان میهمان ویژه، جوانان را دعوت به آرامش می‌کنند تا بعد از مراسم به موضوع رسیده‌گی کنند. جوانان آتشی مزاج، مجاب نمی‌شوند و خود مراسم را ترک کرده و در مقابل مسجدی که خود روزی آن را به مهاجران و جنگ‌زده‌گان افغانی هدیه کرده بودند، جمع می‌شوندو علیه تندروی و دشمنان اهل‌بیت علیهم‌السلام شعار می‌دهند.
برخی نیروهای وزیرستانی ارتش پاکستان که از قبل در این مسجد مستقر شده و از آماده‌گی برای یک چنین اوضاعی برخوردار بودند به هم راه طالبان حاضر در شهر و سلفیان و افراطیون، به ناگاه آتشی از گلوله و خم‌پاره و آرپی‌جی را بر سر جوانان معترض و خانه‌های شیعیان در جای جای شهر و مسجد و حسینیه‌ی مرکزی، به راه می‌اندازند. و از آن روز جنگی نابرابر و محاصره‌ای خانه‌مان برانداز، علیه دوست‌داران اهل بیت علیهم‌السلام و ارادت‌مندان ایران اسلامی به راه می‌افتد…

پرده‌ی سوم: تلافی محبت

برادرم، خواهرم! تا امروز حدود چهار سال است که فرزندان پاراچنار، تشنه‌ی لحظه‌ای آسایش‌ند. چهار سال است که مادران پاراچنار، با چشمی نگران آستانه‌ی خانه‌شان را می‌پای‌ند که نکند شوی‌شان زنده از نبرد با دشمنان خدا برنگردد. چهار سال است که کودکان پاراچنار شش‌دانگ حواس‌شان را جمع می‌کنند تا در حین بازی مانند دختر و پسر هم‌سایه‌شان پا روی مین کینه‌ورزی عدوالله نگذارند و… چهار سال است که پدران پاراچنار منتظر اقدامی بین‌المللی در حمایت از مظلومیت زاده‌گان آن دیارند و دریغ و درد از ذره‌ای حمایت.
برادرم، خواهرم! می‌دانید قسمت شیرین این داستان کجاست؟! آن‌جا که فرزندان پاراچنار، مادران پاراچنار، کودکان پاراچنار، پدران پاراچنار و… همه‌ی شیعیان پاراچنار، هیچ‌وقت و هیچ‌جا از ما ایرانیان توقعی نداشته‌‌اند و این‌ را بارها و به طرق مختلف تکرار کرده‌اند. ولی آیا غیرت ما قبول می‌کنند به آنانی که بی‌مزد و مواجب به ما و فرزندان این سرزمین محبیت کرده‌اند، از در برانیم و حداقل در صدد جبران گذشته نباشیم؟
از همین رو، برادران و خواهران شما در کانون مدافعان پاراچنار، جهت بزرگ‌داشت یاد و خاطره‌ی همه‌ی شهدای ظلم‌ستیز آن دیار و به نیت بازگشت آرامش و آسایش به آن سرزمین و ریشه‌کنی ظلم و بی‌داد و تباهی از سر تا سر گیتی، روز ۱۷ ربیع‌الاول که مصادف با دوم اسفند ۸۹ می‌باشد را در عین پاس‌داشت و جشن میلاد رسول خوبی‌ها و امام نیکی‌ها، روز هم‌بسته‌گی با مردم مظلوم پاراچنار اعلام کرده و به همین نیت آن روز را روزه می‌گیرند. باشد تا این نذر، مقبول حضرت باری‌تعالی واقع شده و برادران و خواهران‌مان در آن اقلیم، طعم شیرین صلح را بار دیگر بچشند. از شما نیز دعوت می‌شود به نهضت روزه‌داران دوست‌دار صلح در پاراچنار بپیوندید.
پس همه با هم نیت‌مان را پیش از اذان صبح روز دوم اسفند این گونه بر زبان می‌رانیم: «یک روز روزه‌ نذر می‌کنم برای بازگشت هر چه سریع‌تر آرامش به پاراچنار، با نیت سهیم شدن در جهاد مقدس مظلومان آن دیار علیه کفر جهانی و جهل شیطانی، قربة الی الله…»

پی‌نوشت بی‌ربط:
سلام. آخر "نه غزه نه لبنان" رو باور كنیم ، یا "هم مصر هم تونس" رو؟!

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]


طبقه بندی: ویژه،  پاراچنار، 
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 30 دی 1389 ساعت 09:43 بعد از ظهر توسط حیدر

به گزارش مشرق ، با انهدام کامل کاروان دارویی-غذایی شیعیان در ماه گذشته و کشته شدن سرنشینان آن که از پیشاور عازم پاراچنار بودند، این مناطق با کمبود دارو و مواد غذایی رو به رو شده است.
بر اساس این گزارش ، هم‌اکنون بازار پاراچنار خالی از مایحتاج عمومی بوده و در مواردی هم اگر کالایی وجود داشته باشد، به چند برابر قیمت به متقاضی عرضه می‌شود که با این شرایط مردم توان خرید ندارند و چنان‌چه اوضاع بر همین منوال باشد ، قحطی و مرگ و میر بیماران این منطقه‌ی شش‌صد هزار نفری را تهدید می‌کند.
این گزارش می‌افزاید؛ در یک ماه گذشته و با تشدید محاصره و خطر حمله‌وهابیون، هیچ کالایی وارد پاراچنار نشده و دولت پاکستان نیز دست طالبان را در تحت فشار گذاشتن شیعیان این منطقه باز گذاشته است. گفتنی است اوایل دی ماه جاری، یک کاروان با 57 کامیون حامل دارو و مواد خوراکی از پیشاور عازم پاراچنار بود که در راه با غارت طالبان منطقه مواجه شد، 18 کامیون سوزانده شده و 19 کامیون نیز به تاراج رفت و از تعداد بیش از 40 نفر از سرنشینان آن کامیون‌ها هیچ خبری در دست نیست.
پاراچنار و مناطق تابعه‌ شیعه‌نشین آن، سه سال است که با حمایت کشورهای غربی و کمک‌های دولت پاکستان در محاصره‌ کامل طالبان بوده و مردم آن به جرم شیعه بودن قتل عام می‌شوند.

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]



طبقه بندی: ویژه،  پاراچنار، 
نوشته شده در تاریخ یکشنبه 26 دی 1389 ساعت 05:36 بعد از ظهر توسط حیدر

دو کودک دبستانی از روستای گودر پاراچنار، در حین رفتن به مدرسه، توسط نیروهای طالبان ربوده شدند.
به گزارش رزمنده‌گان مقاومت از پاراچنار ، روز شنبه ۲۵ دی ماه ۸۹ ، دو پسر بچه‌ی هشت ساله که یکی فرزند شوکت حسین و دیگری فرزند لطیف حسین از شیعیان و از اهالی روستای گودر واقع در شرق پاراچنار بودند، در حین رفتن به مدرسه ربوده شده و تا هنگام تنظیم این گزارش، هیچ خبری از سرنوشت آنان به دست نیامده است.

این گزارش می‌افزاید: پیش از این نیز چند کودک دبستانی توسط وهابیت و طالبان این منطقه ربوده و به دل‌خراش‌ترین شکل ممکن به قتل رسیده بودند. شایان ذكر است که روستای گودر در شرق پاراچنار و مابین مناطق و روستاهای سلفی‌نشین واقع شده است که در چند سال گذشته و با فتوای زعمای طالبان، از شیعیان روستاهای مجاورشان مانند کفار جزیه دریافت می‌کنند.

اللهم الرزقنی توفیق جهاد فی سبیلك ...
خدایا كمك كن تا انتقام سیلی حضرت زهرا (س) را بگیرم
[فقط همین]



طبقه بندی: پاراچنار، 
درباره وبلاگ

بسیجی‌ام

به امید ظهور پنجره‌ام

و بازمانده‌ی نسل هزاره‌ی حنجره‌ام

هنوز عهد و مرامی که داشتم دارم

و جان نیمه تمامی که داشتم دارم

به همرهان که جفا می‌کنند می‌گویم

اگر چه گفته‌ام اکنون بلند می‌گویم

که تا به چشمه‌ی نور حیات روزنه‌ایست

تمام بود و نبودم فدای خامنه‌ایست ...

لوگوی حمایتی



نویسندگان
آخرین مطالب
دانش‌نامه مهدویت
آرشیو ماهانه
آرشیو موضوعی
دوستان هم‌راه
نظرسنجی
چقدر به صحت اخبار منتشر شده در رسانه‌های مخالف جمهوری اسلامی (بی‌بی‌سی و VOA و ...) اعتماد دارید؟












آمار سایت
بازدیدهای امروز: نفر
بازدیدهای دیروز: نفر
كل بازدیدها: نفر
بازدید این ماه: نفر
بازدید ماه قبل: نفر
تعداد نویسندگان: عدد
كل مطالب: عدد
آخرین بروز رسانی: